Quasi ego id curem, quid ille aiat aut neget.

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Aut haec tibi, Torquate, sunt vituperanda aut patrocinium voluptatis repudiandum. Quam nemo umquam voluptatem appellavit, appellat; Verum hoc loco sumo verbis his eandem certe vim voluptatis Epicurum nosse quam ceteros. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Duo Reges: constructio interrete. Tum Quintus: Est plane, Piso, ut dicis, inquit. Vestri haec verecundius, illi fortasse constantius. Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis.

Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris,
quam te reprehenderim.

Tenesne igitur, inquam, Hieronymus Rhodius quid dicat esse
summum bonum, quo putet omnia referri oportere?

Gerendus est mos, modo recte sentiat. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Verum hoc idem saepe faciamus. Nosti, credo, illud: Nemo pius est, qui pietatem-; Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Quid igitur dubitamus in tota eius natura quaerere quid sit effectum? Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; Quis est enim, in quo sit cupiditas, quin recte cupidus dici possit?

Quo modo?
Quod idem cum vestri faciant, non satis magnam tribuunt inventoribus gratiam.
Quis hoc dicit?
Omnium enim rerum principia parva sunt, sed suis progressionibus usa augentur nec sine causa;
Stoicos roga.
Inquit, respondet: Quia, nisi quod honestum est, nullum est aliud bonum! Non quaero iam verumne sit;
Quid ergo?
Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret.
Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem.
  1. Non enim, si omnia non sequebatur, idcirco non erat ortus illinc.
  2. Neque enim civitas in seditione beata esse potest nec in discordia dominorum domus;
  3. Est tamen ea secundum naturam multoque nos ad se expetendam magis hortatur quam superiora omnia.
  4. Nec lapathi suavitatem acupenseri Galloni Laelius anteponebat, sed suavitatem ipsam neglegebat;

Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio?

Expectoque quid ad id, quod quaerebam, respondeas. Tibi hoc incredibile, quod beatissimum. Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur. An me, inquam, nisi te audire vellem, censes haec dicturum fuisse? Teneo, inquit, finem illi videri nihil dolere. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Quae quidem sapientes sequuntur duce natura tamquam videntes; Oratio me istius philosophi non offendit; In qua quid est boni praeter summam voluptatem, et eam sempiternam? Sed hoc sane concedamus.